Szyfr Cezara

Jest jednym z najstarszych znanych szyfrów podstawieniowych, a pochodzi z I w. p.n.e. Szyforowanie polega tu na zastąpieniu każdej litery tekstu jawnego literą położoną  w alfabecie o trzy miejsca dalej. Liczba 3 jest kluczem w szyfrze Cezara.

Metodę podstawiania użytą dla szyfru Cezara najlepiej zeprezentuje tabelaryczne zestawianie alfabetu jawnego i szyfrowego. Alfabet jawny jest zestawieniem znaków użytych do zapisania tekstu jawnego, alfabet szyfrowy jest zestawieniem znaków w którym zapisywane są utajnione wiadomosci. Odpowiednie znaki alfabetu szyfrowego są więc przypisane poszczególnym znakom alfabetu jawnego.

Alfabet jawny

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z

Alfabet szyfrowy

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z

A

B

C

Poniżej zamieszczono aplikację realizującą szyfrowanie / deszyfrowanie tą metodą (deszyfrowanie realizowane jest tylko dla znaków drukowanych)

Rozszerzeniem dla szyfru Cezara może być zastosowanie klucza szyfrowania o wartości innej niż 3, czyli np. 5, 8, itd. Generalnie, wartość klucza można ustalić między 1 a wartością opisującą długość alfabetu.

Poniżej zamieszczono aplikację realizującą szyfrowanie / deszyfrowanie tą metodą (deszyfrowanie realizowane jest tylko dla znaków drukowanych)